urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda annahonda annahonda 2008-08-20T14:22:36Z urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:171722 2008-08-20T14:21:53Z 2008-08-20T14:22:36Z У маім доме вельмі тоўстыя сцены і перакрыцці...<br />І ўсё роўна нават праз іх я чую кожнае слова гурта "Рукі ўверх" з кватэры, якая нават не пад маёй знаходзіцца...<br />Вось думаю -- пайсці забіць, ці пакінуць гэтае задавальненне непасрэдна іх суседзям? urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:171423 2008-08-20T05:18:21Z 2008-08-20T13:57:00Z <img src="http://ljplus.ru/img4/a/n/annahonda/0_21cac_f8e5377b_XL.jpg" width="800" height="397" border="0" alt="76.64 КБ"><br />Шчасце -- гэта ...<br />... у спякотны дзень гушкацца на арэлях, прывязаных да высокай галіны старой грушы, з кавуном у руцэ... urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:171015 2008-08-19T18:02:33Z 2008-08-19T18:02:33Z Бабулька гадоў сямідзесяці апошняй забягае ў тралейбус. Жанчына немаладога ўжо веку саступае ёй месца і кажа:<br />-- Бачыла, як вы беглі... Адкуль толькі сілы ў такім узросце!<br />Бабулька хвіліну думае і кажа:<br />-- А я скажу... Сіла -- у каленях!<br />Паўза. Яшчэ праз хвіліну.<br />-- Колькі на каленях перад Богам прастаю, столькі ён мне сілаў і дае...<br />Запалі мне ў галаву яе словы. <br />Спачатку я думала, што кожнаму даецца сілаў па сіле яго веры. Але пасля зразумела, што ключавое слова ўсё ж "калені". <br />Кожнаму даецца па яго пакоры. urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:170592 2008-08-18T18:46:33Z 2008-08-18T18:46:33Z Сустракаю аднакласніцу. Хаўдуюду...<br />Я, змрочна: Якое жыццё, калі мне восем батарэй тры месяцы мяняюць і яшчэ не скончылі...<br />Яна, філасофскі: Мммм... Жыла я і з Еўрарамонтам, і з Катэджам... Ат, нідзе шчасця няма... urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:170391 2008-08-18T18:37:09Z 2008-08-19T05:28:17Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/89681/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/30/annahonda.b/0_15e51_b09b1926_L.jpg" width="375" height="500" title="" alt="" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/89681/">Паглядзець на Яндекс.Фотках</a><br /><br />Выхожу з дому, не адна, каля пад'езда сустракаю сваю суседку. Яна жыве ў кватэры пада мною разам са сваёй любімай. Вітаюся... Прайшлі дзесяць метраў, сустракаю калегу. Гаворым пра свае агульныя справы, а ён увесь час глядзіць на майго спадарожніка, які стаіць амаль за яго спіной. Прычым глядзіць так пяшчотна, што таму становіцца няёмка. Я зварочваю гутарку, ідзем далей і смяемся -- гэта ўжо другі выпадак, калі ў мяне мужчына спрабуе звесці мужчыну, толькі той раз замест літаратуразнаўцы быў паэт... Пад гэты радасны рогат, літаральна праз дзесяць метраў, сустракаю другога калегу... Так як я ўсё яшчэ ў тэме, а калегі між сабой знаёмыя, пераказваю здарэнне, каментуючы адпаведна, маўляў "дажыліся". І тут голас майго другога калегі становіцца ледзяным: "Нам трэба ісці!" Высвятляецца, што мы яго не аднаго сустрэлі, а з яшчэ адным мужчынам... Яны ўдаляюцца, у нас нямая сцэна.<br />Увесь вечар я чула: "Ну і сябры ў цябе, Анечка!"<br />І вось цяпер у роздуме: гэта са мной нешта не так ці са светам? urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:170114 2008-08-18T08:53:33Z 2008-08-18T08:53:33Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/90916/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/27/annahonda.b/0_16324_d5770603_L.jpg" width="500" height="375" title="Страказа" alt="Страказа" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/90916/">«Страказа»</a> на <a href="http://fotki.yandex.ru">Яндекс.Фотках</a> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:169752 2008-08-18T04:27:20Z 2008-08-18T04:29:31Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/90917/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/40/annahonda.b/0_16325_1fa41ae0_L.jpg" width="500" height="375" title="" alt="" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/90917/">Паглядзець на Яндекс.Фотках</a> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:169577 2008-08-16T05:13:22Z 2008-08-16T05:38:12Z <img src="http://ljplus.ru/img4/a/n/annahonda/japan_arka.jpg" width="200" height="250" border="0" alt="16.46 КБ"><br /><a name="cutid1"></a><br /><br><br /><br />***<br />Лавец стракозаў,<br />паланіўшы поўню сач-<br />ком! Глядзі — збяжыць…<br /><br />***<br />Самотны воран<br />на мокрым дрэве моўчкі<br />чакае Поўню.<br /><br />***<br />Чужыя думкі<br />чытаць больш непрыстойна,<br />чым чужы дзёньнік.<br /><br><br />***<br />Ад поўні столькі <br />сьвятла, што бачны колер <br />вачэй. Красавік.<br /><br />***<br /> <br />Каханьне за шклом...<br />Не запальвай сьвятла. Досыць <br />ліпеньскай поўні.<br /><br />***<br /> <br />Уся ў пупышках <br />старая лістоўніца. <br />Дзяўчо-падлетак.<br /><br />***<br /> <br />Рэшта суніцаў на <br />белай талерцы. I <br />смачна і сумна.<br /><br />*** <br />Коцікі й кветкі. <br />Самадастатковы жа-<br />Ночы сьвет. Жнівень.<br /> <br />***<br />Нарэшце мала-<br />дзік — кранальны, як першы<br />зуб у дзіцяці.<br /><br />*** <br />У ваду яшчэ<br />ня клалі лёду... А ле-<br />та ўжо сумуе.<br /> <br />***<br />Мокры ад дажджу <br />серп месяца, у жніво <br />забыты ў небе.<br /> <br />***<br />Хлопчык на ролі-<br />ках. Зьбірае бутэлькі <br />ў асеньнім парку.<br /> <br />***<br />На поўдні поўня — <br />як апэльсін. У Менску — <br />зялёны яблык...<br /> <br />***<br />Апакаліпсіс —<br />не чатыры вершнікі.<br />Восень безь цябе.<br /> <br />***<br />У парцаляне <br />музэйнай залі — бляск і <br />крохкасьць каханьня.<br /> <br />***<br />Які ж павінен<br />быць настрой, каб узьнена-<br />відзець першы сьнег...<br /> <br /> <br />***<br />Нямыты сподак <br />верасьнёвай поўні на<br />абрусе неба.<br /> <br /><br />***<br />Шчасьце бывае <br />толькі мяшчанскім. <br />I не іранізуй!<br /><br />***<br />Якое свята —<br />вяргіні і яблыкі!<br />Колеры жніўня.<br /><br />***<br />Лёд і полымя —<br />Хрызантэмы і лілеі<br />ў адным букеце.<br /><br />***<br /> <br />Вясёлка ўвосень — <br />не масткі празь неба, а <br />кладка праз душу.<br /> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:169237 2008-08-15T19:35:56Z 2008-08-15T19:35:56Z Не ведаю, сябры, ці ёсць сярод вас сексапатолагі...<br />Але падзялюся цікавым назіраннем, звязаным з інтэрнэтам.<br />Як толькі ў небе поўня, дык ва фрэндстужцы допісы сексуальнага характару.<br />Вось колькі гадоў я ў нэце, столькі назіраю гэтую шыкоўную заканамернасць... urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:169002 2008-08-15T18:15:02Z 2008-08-15T18:16:09Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/89625/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/27/annahonda.b/0_15e19_ce1c2a0a_L.jpg" width="375" height="500" title="" alt="" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/89625/">Паглядзець на Яндекс.Фотках</a> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:168757 2008-08-15T17:26:04Z 2008-08-15T19:18:50Z Сёння на станцыі метро Плошча Незалежнасці жанчына трапіла пад цягнік. З яе боку платформы людзей было мала, таму толькі нейкі мужык закрычаў, замахаў рукамі, заскакаў на месцы, як звар'яцелы, падаючы сігналы машыністу, каб спыніўся... Жанчына апынулася між рэек, а машыніст націснуў на экстрэнны тормаз. Яна ляжала між першымі коламі, а на станцыі раўла песня "паляцела душа..." Пасажыры сталі зазіраць пад колы, але бачна была толькі жоўтая куртка і сумачка...<br />А пасля цётку, жывую, толькі з калатуном, дасталі літаральна з-пад вагона і вынеслі на насілках. Усё заняло дзесяць хвілінаў... Не лёс!<br />Мяне заўсёды здзіўляе, што з адных і тых жа сітуацый людзі выходзяць па-рознаму. На ўсё жыццё запомніла выпадак, як з акна ліцэя выпаў хлопец і разбіўся насмерць, а дзяўчыну, якая скокнула з таго ж вакна, пры мне ж хуткая дапамога забірала адно з пераломам канечнасцяў. <br />Але найбольш уразіла мяне адна цётка, якую я бачыла пад-час практыкі ў 9 бальніцы. Яна хацела скончыць жыццё самагубствам і кінулася з дзевятага паверха. Здавалася б -- якія тут варыянты? Не, яна паразбівала сабе ўсё ўсё, акрамя мозгу. Ляжала пры поўнай свядомасці і пальцам варухнуць не магла...<br />Карацей, не ведаю, як вы, а я -- фаталістка! urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:168687 2008-08-13T16:13:10Z 2008-08-13T16:14:11Z Сёння сустрэлася з выключным выпадкам непатрыятызму...<br />Жанчына ў чарзе перада мной расхвальвае ўкраінскія цукеркі, шукаючы падтрымкі ў тых, хто побач. Я якраз побач, таму спяшаюся згадзіцца, маўляў таксама вельмі люблю ўкраінскі шакалад... І тут яна прыводзіць проста такі забойны аргумент.<br />-- Беларускі шакалад нават на маску для твару не гадзіцца, скочваецца ў шарыкі!!!<br />Ну што тут скажаш? urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:168420 2008-08-12T17:48:47Z 2008-08-12T17:55:04Z ***<br />Я хацеў бы спаткацца з Вамі на вуліцы<br />У ціхую сінюю ноч<br />І сказаць:<br />"Бачыце гэтыя буйныя зоркі,<br />ясныя зоркі Геркулеса?<br />Да іх ляціць наша сонца,<br />І нясецца за сонцам зямля.<br />Хто мы такія?<br />Толькі падарожныя, -- папутнікі сярод нябёс.<br />Нашто ж на зямлі<br />Сваркі і звадкі, боль і горыч,<br />Калі ўсе мы разам ляцім<br />Да зор?"<br /><br /><br />Сёння ноччу -- лепшы час, каб назіраць Персяіды. urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:167979 2008-08-12T15:32:18Z 2008-08-12T15:52:18Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/89387/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/41/annahonda.b/0_15d2b_9455063e_L.jpg" width="375" height="500" /></a><br />на <a href="http://fotki.yandex.ru">Яндекс.Фотках</a><br /><br />Іншым разам адчуваю сябя Дзюймовачкай.<br /> Не ў сэнсе маленькай-маленькай.<br />Я адчуваю сябе Дзюймовачкай са старога савецкага мультфільма... Жук занёс яе на дрэва на баль. Яна стаіць на галінцы, вагаецца, ёй страшна і няўтульна. Тут падлятаюць дзве жучыхі і гавораць здзекліва, з нотай перавагі:<br />-- У яе толькі чатыры лапкі! Якое ўбоства!<br /><br />Цікава, калі ж у людзей скончыцца гэтае жаданне -- падлічваць чужыя лапкі? <br /><br /><a name="cutid1"></a><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/89390/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/32/annahonda.b/0_15d2e_20ea143e_L.jpg" width="500" height="375" /></a><br /> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:167754 2008-08-11T18:50:39Z 2008-08-11T18:52:42Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/89276/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/39/annahonda.b/0_15cbc_dc47aaa6_L.jpg" width="500" height="375" /></a><br /><br />Калі здараецца сапраўдная бяда, чалавек перастае адрозніваць дзень ад ночы. Ведаю па сабе.<br />А бывае проста цяжка -- калі ёсць толькі чорна-бел, дзень і ноч... Вялікія непрыемнасці закрываюць успрыйманне надвор'я -- табе нецікава, што там на вуліцы: сонца, снег, дождж... <br />Калі ўсё нармальна, ты бачыш і ўспрыймаеш закаты і ўсходы, ранішнюю расу і вечаровы туман...<br />Напэўна шчасце -- гэта калі ты заўважаеш нават такую драбязу, як гэты маленькі зялёны латнік.<br />Мне хочацца, каб і вы -- заўважалі... urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:166809 2008-08-09T18:57:04Z 2008-08-09T18:57:04Z Даволі часта даводзіцца чытаць, што каханне выклікае змену хімрэчыва ў арганізме.<br /> А калі гэта так, то значыць можна і вынайсці і медычны прэпарат, які зможа ўсё адвярнуць назад, да нармальнага стану... Во ўжо ўзбагацяцца фармакалагічныя кампаніі, калі такія лекі будуць вынайдзены! <br />Упэўнена, мільёны людзей заплоцяць за тое, каб спыніць свае пакуты.<br />А яшчэ пару мільёнаў складуць сябры і сваякі закаханых. Бо іншым разам глядзець на іх глупствы, слёзы, дэпрэсіі, трызненні абсалютна невыносна...<br />Зноў жа, харошая ідэя для псіхатэрапеўтаў пісаць у аб'явах: кадзірую ад нераздзеленага кахання... urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:166586 2008-08-09T15:06:53Z 2008-08-09T15:31:53Z Неяк чытала пра дзіўны звычай. Быццам бы на украіна-беларускім Палессі раней садзілі нябожчыка ў карты гуляць. Такая вось забаўная перадпахавальная фантазія...<br />Не ведаю, было тое ці не... Але вось давялося мне сёння быць раніцай ў казіно. Карціна, скажу я вам, сюрэалістычная. У касе грошы стопкамі стаяць... Ахоўнікі стомленыя хістаюцца... А ў пустым залі за адным сталом сядзіць восем гульцоў з тварам выцягнута-зялёнымі. Ну чыста нябожчыкі! urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:166336 2008-08-08T19:24:49Z 2008-08-08T19:24:49Z Еду па праспекце Пераможцаў.<br />Бачу -- грошы лятуць. Глюк, думаю. А яны ўсё лятуць і лятуць! Вочы працерла...<br />-- Ой, девушка, чего ж вы так удивляетесь? Сегодня же 08.08.08. Вот все и женятся... -- пракаметавалі побач.<br /><br />Не адразу я прасякла сувязь між пабачаным і пачутым... Новабеларускія традыцыі, аднак. urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:166029 2008-08-08T18:53:53Z 2008-08-08T18:54:25Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/88369/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/28/annahonda.a/0_15931_8cd8c099_L.jpg" width="500" height="375" border="0" /></a><br /><a name="cutid1"></a><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/88367/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/40/annahonda.a/0_1592f_65c48836_L.jpg" width="500" height="375" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/88370/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/32/annahonda.a/0_15932_f35df36c_L.jpg" width="500" height="375" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/88371/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/42/annahonda.a/0_15933_f0a45c4d_L.jpg" width="500" height="375" border="0" /></a><br /> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:165739 2008-08-06T19:48:30Z 2008-08-06T19:48:30Z Не сакрэт, што я люблю птушак... Але вось учора схадзіла ў госці і задумалася, а да якой ступені?<br />А справа была так. За сталом размова пайшла пра дачы. І адна жанчына неяк змрочна так час ад часу прамаўляла: "А ў нас гадзюкі па агароду пешшу ходзяць..." Я, натуральна, вырашыла, што гэта нейкая ідыёма. Аднак пасля таго, як жанчына нагадала, што трэба рабіць пры ўкусе гадзюкі, я зацікавілася, адкуль такія глыбокія веды. І пачула душараздзіраючую гісторыю. Як яна вясной легла на ложак, ляжыць хвіліны тры, і раптам адчувае, што па другім краі нешта паўзе... Паварочвае галаву -- гадзюка! Ну год яна на дачу не ездзіла, бо ў рэптыліі той аказалася гняздо паміж першым і другім паверхам, пад лесвіцай. Але ўрэшце рэшт паехала і ва ўласным двары была ўкусана другой гадзюкай. Жанчынка не памерла, але пахварэла. <br />Зразумела, мяне ўразіла гісторыя. Я гадаў бачыла толькі ў серпентарыях, таму гісторыя мне здалася фантастычнай. <br />Тут мне растлумачылі прычыну такога нашэсця! Усё як у кіно! Аказваецца , дачны ўчастак гэты куплены ў 90я. А раней тут быў бусліны заказнік. А каб птушкам хапала ежы, ім час ад часу скідвалі ўсякіх гадаў з верталёту...Не ведаю, як буслы, але гады відавочна выжылі. Прычым і вужы, і гадзюкі. Месца называецца Майскі, і знаходзіцца ў трох прыпынках ад Пухавічаў. Вэлкам на экатурызм!<br />Карацей, здымкаў буслоў у маім ЖЖ у бліжэйшы час не будзе... urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:165603 2008-08-06T17:54:03Z 2008-08-06T18:02:55Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/87898/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/27/annahonda.a/0_1575a_35cb04c4_L.jpg" width="500" height="375" border="0" /></a><br>Попаўзень, поползень, ямщик, волчок, поползушка, повзик, sitta,<br />pardal, nuthatch.<br><br /><a name="cutid1"></a><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/87896/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/27/annahonda.a/0_15758_2a1a4d7e_L.jpg" width="500" height="375" border="0" /></a><br><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/87897/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/31/annahonda.a/0_15759_76ad7886_L.jpg" width="500" height="375" border="0" /></a> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:165256 2008-08-06T05:02:36Z 2008-08-06T05:02:36Z Я спакойна магу перанесці сутыкненне з хамствам і нявыхаванасцю.<br /> Але калі гэта называюць модным словаспалучэннем "новая искренность" -- невыносна! urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:164887 2008-08-05T05:37:19Z 2008-08-05T05:39:36Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/87290/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/28/annahonda.a/0_154fa_eb3442a9_L.jpg" width="500" height="375" title="" alt="" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/87290/">Паглядзець на Яндекс.Фотках</a> urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:164728 2008-08-05T05:05:22Z 2008-08-05T05:05:22Z Чым старэйшы чалавек, тым складаней выбраць яму падарунак...<br />Божачкі, а чаго ж мне будзе хацецца ў 71? Шукаю адказу і не знаходжу... urn:lj:livejournal.com:atom1:annahonda:164558 2008-08-04T17:04:34Z 2008-08-04T17:15:19Z <a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/87856/"><img src="http://img-fotki.yandex.ru/get/27/annahonda.a/0_15730_66fb04b7_L.jpg" width="500" height="375" title="" alt="" border="0" /></a><br /><a href="http://fotki.yandex.ru/users/annahonda/view/87856/">Паглядзець на Яндекс.Фотках</a><br />У дзяцінстве мне здавалася смешным тое, што ў маёй мамы свая сістэма колераў. Ёй не хапала звыклых назваў і яна чэрпала іх з нейкай спецыфічнай метафарычнай палітры. Напрыклад, разбелены бежава-зялёны яна называла "колерам мху ягеля". Не ведаю, як той мох выглядае насамрэч, але гэты колер так і застаўся ў маёй свядомасці пад такой назвай...<br />У мегазоркі ангельскага дэкору Джона Фаўлера таксама былі свае любімыя колеры, і свае любімыя назвы. Цялесна-ружовы ён называў "бісквітам", а карычневы колер кілімаў -- "колерам дохлай мыші". У слоўніку яго калегі Нэнсі Ланкастэр быў "памёт дофіна"...<br />Чытаючы сёння кнігу Сяргея Харэўскага "Прамоўленае" даведалася, што мастак Антуан Вато таксама выдумваў колеры: "аліўкава-ружовы, бэзава-жоўты, перлінава-сівы (gris perle), колер ласасёвага мяса (saumon)". У прынцыпе, я ведаю толькі слова"salmon", але ў кнізе напісана так.<br />Як не ўспомніць Талстога -- са згаданым ім колерам "убегающей нимфы"...<br />У мяне таксама ёсць два любімых летніх колеры -- настурцыі і белага наліву...